चीनको अर्थतन्त्र बहुआयामिक संकटतर्फ, वृद्धिदरदेखि उपभोगसम्म दबाब गहिरिँदै
चीनको अर्थतन्त्र एकैपटक धेरै मोर्चामा दबाबमा परेको देखिएको छ। पछिल्ला तथ्याङ्क र विश्लेषणहरू अनुसार औद्योगिक उत्पादन, उपभोग, लगानी र रोजगारका सूचकहरू कमजोर बन्दै जाँदा विश्वको दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्रको पुनरुत्थान झन्झन् चुनौतीपूर्ण बन्दै गएको छ। महामारीपछिको अपेक्षित तीव्र पुनरागमन नदेखिनु र संरचनागत समस्याहरू सतहमा आउनुले चीनको दीर्घकालीन विकास मोडेलमाथि प्रश्न उठ्न थालेको छ।
रियल–इस्टेट क्षेत्र चीनको आर्थिक सुस्तताको केन्द्रबिन्दु बनेको छ। ठूला विकासकर्ता कम्पनीहरूको ऋण संकट समाधान नहुनु, आवास माग कमजोर रहनु र घर–जग्गा मूल्यमा गिरावट आउनुले वित्तीय प्रणालीमा जोखिम बढाएको छ। यस क्षेत्रसँग जोडिएका उद्योग, स्थानीय सरकारको राजस्व र रोजगारीमा समेत नकारात्मक असर परिरहेको छ, जसले समग्र आर्थिक गतिविधि सुस्त बनाएको विश्लेषण गरिएको छ।
उपभोक्ता माग पनि अपेक्षाअनुसार बढ्न सकेको छैन। बेरोजगारी, विशेषगरी युवामाझ, उच्च रहनु र आम्दानीप्रति अनिश्चितता बढ्नुले खर्च गर्ने प्रवृत्ति कमजोर भएको देखिन्छ। सरकारले खपत बढाउने उद्देश्यले विभिन्न प्रोत्साहन कार्यक्रम घोषणा गरे पनि उपभोक्ताको विश्वास पुनःस्थापित हुन समय लाग्ने संकेत देखिएको छ।
निजी क्षेत्रको लगानी घट्नु अर्को गम्भीर चुनौतीका रूपमा उभिएको छ। नियामकीय अनिश्चितता, प्रविधि क्षेत्रमा कडाइ र भूराजनीतिक तनावका कारण घरेलु तथा विदेशी लगानीकर्ताहरू सतर्क बन्दै गएका छन्। यसले उत्पादन विस्तार, नवप्रवर्तन र दीर्घकालीन रोजगारी सिर्जनामा नकारात्मक प्रभाव पार्ने जोखिम बढाएको छ।
अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा पनि चीनको आर्थिक सुस्तताले विश्व बजारमा असर पार्ने संकेत देखिएको छ। चीनमा माग कमजोर हुँदा विश्वव्यापी आपूर्ति शृंखला, कच्चा पदार्थको मूल्य र एशियाली अर्थतन्त्रहरू प्रभावित हुने सम्भावना रहेको विश्लेषकहरू बताउँछन्। समग्रमा, चीनको अर्थतन्त्र बहुआयामिक संकटतर्फ उन्मुख हुँदै गएको देखिँदा बेइजिङले अल्पकालीन प्रोत्साहनभन्दा बाहिर निस्केर संरचनागत सुधारमा ध्यान दिनुपर्ने दबाब बढ्दै गएको छ।
